مصیبت زلزله شمال و شمال غربی ایران، بار دیگر وجدان بیدار و حساس ملت‌ ما را به همدردی و تعاون اجتماعی برانگیخت. بی‌گمان این احساس بسیار شریف و سزاوار همه گونه تحسین است و پرورده تربیت و فرهنگ انسان‌دوستانه ایران است که از قرنها پیش نظیر اینگونه تعلیمات را در گوش هموطنان ما زمزمه کرده است. «ساحل‌نشین و غریق» فصلی است از کتاب «روان‌های روشن» نوشته دکتر غلامحسین یوسفی که نموداری از اینگونه اندیشه‌های متعالی و عواطف بشری در ادب فارسی و فرهنگ دیرین ماست و خواندن آن در این مصیبت بزرگ ملی کیفیت خاص تواند داشت.

درباره نویسنده

غلامحسین یوسفی در بهمن ۱۳۰۶ خورشیدی در مشهد به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در همان شهر به پایان برد و از سال ۱۳۲۵ برای تحصیل در دوره لیسانس زبان و ادبیات فارسی به تهران رفت. در سال ۱۳۲۸ تا ۱۳۳۰ در دوره دکتری در دانشگاه تهران به تحصیل ادامه داد و از سال ۱۳۲۹ رسمآ کار خود را در فرهنگ خراسان آغاز کرد و همزمان دوره لیسانس حقوق قضایی و سیاسی دانشکده حقوق دانشگاه تهران را هم گذراند. با تأسیس دانشکده ادبیات در دانشگاه فردوسی مشهد از سال ۱۳۳۴ تدریس دروس تاریخ ادبیات را در این دانشکده آغاز کرد. دکتر غلامحسین یوسفی تا مهر ماه ۱۳۵۸ در دانشگاه فردوسی مشهد در دوره‌های لیسانس و فوق لیسانس و دکتری ادبیات تدریس کرد. در سال ۱۳۵۸ از دانشگاه مزبور بازنشسته شد. دکتر غلامحسین یوسفی برای پیشبرد آموزش و تحقیق در زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه فردوسی مشهد کوشش فراوان کرد. تأسیس دوره‌های فوق لیسانس و دکتری در دانشگاه فردوسی مشهد پس از دانشگاه تهران مدیون تلاشهای وی بود. او همزمان به تحقیق و پژوهش در حوزه‌های متنوع ادامه داد و به این منظور سفرهای مطالعاتی به کشورهای مختلف از جمله فرانسه، انگلستان و آمریکا انجام داد. تصحیح متون یکی از زمینه‌های مورد علاقه دکتر یوسفی بود که در این مسیر کارهای ماندگاری از او در دست است. ابومسلم سردار خراسان، دیداری با اهل قلم، کاغذ زر، تحقیق درباره سعدی و شیوه‌های نقد ادبی از جمله آثار تصنیفی و ترجمه‌ای دکتر یوسفی است. دکتر غلامحسین یوسفی در چهاردهم آذر ۱۳۶۹ در ۶۳ سالگی در تهران درگذشت. آثار: تمرین فارسی برای کلاس اول دبستان نامه اهل خراسان فرخی سیستانی: بحثی در شرح احوال و روزگار و شعر او (مشهد ۱۳۴۱/۱۹۶۲) کاغذ زر (تهران ۱۳۶۳/۱۹۸۴) تصحیح قابوسنامه ۱۳۴۵ تصحیح «التصفیه فی احوال المتصّوفه» ابومسلم سدار خراسان ۱۳۴۵ تصحیح تقویم الصحه ۱۳۵۰ برگ‌هایی در آغوش باد ۲ جلد (تهران ۱۳۵۶/۱۹۷۸) لطائف‌الحکمه، سراج‌الدین محمود ارموی داستان من و شعر از نزار قبانی اما من شما را دوست می‌داشتم، ژیلبر سسبرون برگزیده‌ای از اشعار عربی معاصر از دکتر مصطفی بدوی چشم‌اندازی از ادبیات و هنر از ر ه ولک و دیگران آثار دوره بعد از انقلاب[ویرایش] تصحیح بوستان سعدی ۱۳۵۹ تصحیح ملخص اللغات ۱۳۶۲ ترجمه شیوه‌های نقد ادبی از دیوید دیچز ۱۳۶۲ ترجمه کتاب «انسان دوستی در اسلام» از مارسل بوازار ۱۳۶۲ ترجمه و تحقیق در مورد سعدی از هانری ماسه ۱۳۶۴ روانهای روشن تصحیح گلستان سعدی ۱۳۶۸ چشمه روشن ۱۳۶۹ ارج‌نامهٔ دکتر غلامحسین یوسفی (شامل زندگی، آثار، جستارهای متن پژوهی)، به همت محمدجعفر یاحقی، نشرمیراث مکتوب، تهران ۱۳۸۸ رحیم ذوالنور: فرزانه‌ای در آغوش خاک سعدی، مصلح بن عبدالله. غزل‌های سعدی، تصحیح و توضیح: یوسفی، دکتر غلامحسین، انتشارات سخن، تهران، ۱۳۸۵.

منابع مشابه بیشتر ...

59dcb08d45024.png

فرخنده پیام؛ یادگارنامه غلامحسین یوسفی

جمعی از نویسندگان

این کتاب که مقالات گروهی از محققان ایرانی و تنی چند از ادب‌دوستان غیرایرانی است، به منظور بزرگداشت از مقام والای معلم و قدردانی از خدمات دانشمند محقق آقای دکتر غلامحسین یوسفی استاد دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه مشهد فراهم آمده است. در ابتدای کتاب سال‌شمار زندگی و فهرست آثار استاد یوسفی آورده شده و سپس مقالات آورده شده‌اند. بخشی از عناوین مقالات به این شرح است: نوع پنجاه و هشتم در بدایع قرآن/ احمد آرام؛ فتوت‌نامه آهنگران/ ایرج افشار؛ حرف آخر/ محمدابراهیم باستانی پاریزی؛ مرقع‌سازی و جنگ‌نویسی/ محمدتقی دانش‌پژوه؛ میر رباعی و شیخ رباعی/ احمد گلچین معانی و .... .

586e7bb144ba6.jpg

مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد - یادنامه دکتر یوسفی

غلامحسین یوسفی (۱۳۰۶ - ۱۳۶۹)، ادیب، نویسنده، مترجم و استاد برجستهٔ ادبیات فارسی معاصر است. وی برای پیشبرد آموزش و تحقیق در زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه فردوسی مشهد کوشش فراوان کرد. تصحیح متون یکی از زمینه‌های مورد علاقه دکتر یوسفی بود که در این مسیر کارهای ماندگاری از او در دست است. شماره سوم و چهارم سال بیست و سوم مجله علمی پژوهشی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد یادنامه ای برای آن استاد بزرگوار است. این شماره از مجله که در سال 1369 به چاپ رسیده است با نامه ای به قلم آن استاد آغاز شده، پس از آن مقالات متنوع در حوزه ادبیات آورده شده اند. عناوین برخی از این مقالات عبارتند از: همزه نامه، زبان شعر و واژگان شعری، سیمرغ و جبرئیل، توانش زبانی، پارسی سرایان خطه قفقاز، مروری بر داستان رستم و اسفندیار، شمس در چشم مولانا، سیری در گلستان، حماسه سرایی در ادبیات عرب، نگاهی به سوی اختران و افلاک. پس از آن مقالات و اشعار یادنامه استاد غلامحسین یوسفی با عناوینی چون: از دیده تحقیق، مقام استاد در عالم تحقیق و ادب فارسی، به یاد استاد فرزانه ام، آزمون زندگی و بهره فرزانگان از آن، زندگی می گوید اما باز باید زیست به چاپ رسیده است.

دیگر آثار نویسنده بیشتر ...

65dde8640a433.jpg

امیر روشن ضمیر

غلامحسین یوسفی

موضوع کتاب حاضر در مورد زندگی نامه امیر عنصرالمعالی کیکاووس نویسنده کتاب قابوسنامه تالیف غلامحسین یوسفی که توسط انتشارات دانشگاه تهران منتشر شده است.

شرح حال
کتاب
635409486b892.jpg

چشم اندازی از ادبیات و هنر

ادبيات پهنه ي گسترده اي است در برگيرنده ي گذشته و حال و با جمع و تلفيق اين دو بر آن است تا آينده را شكل و جهت بخشد و معنا و هدف خود را در اين نكته بيابد. شعر، رمان، متون مختلف نظم و نثر و ديگر گونه هاي ادبي، ابزار ايجاد اين معناست. از اين رو افزون بر جاذبه ها و انگيزه هاي زيباي فكري و روحي كه ادبيات براي آدمي مي آفريند مي توان به سرشت اجتماعي بودن و مسئوليت آفريني آن نيز پي برد و رمز شيفتگي و فريفتگي همه ي ملت هاي بزرگ و دليل شيدايي و سرمستي جان هاي سترگ را نسبت به آن دريافت. هنر چيست؟ هنر، انتقال عواطف و احساسات هنرمند به انسان است. هنرمندان چيره دست، قادر بوده اند در آثارشان، عواطف و تجربيات خود را به صورتي آشكار كنند كه باعث برانگيخته شدن احساسات مخاطب شود و با ايجاد عواطف مشترك با مخاطبان، ارتباط و پيوندي معنوي برقرار كنند. هنرمندان، با خلق آثار بديع، آنچه را كه افراد عادي از درك آن عاجز بوده اند، براي همگان، قابل فهم كرده اند. عكاسي، نقاشي، مجسمه سازي، آهنگ سازي، فيلم سازي، تئاتر، معماري، طراحي، طراحي كاريكاتور و...، امروزه ديگر از بخش هاي ثابت و جذاب زندگي جوامع انساني شمرده مي شوند. تولستوي مي گويد: هنر، يك فعاليت انساني است و مقصدش انتقال عالي ترين و بهترين احساساتي است كه انسان ها بدانها دست يافته اند». ادبيات چيست؟ در ماهيت ادبيات، گفته شده كه: ادبيات، عبارت است از آن گونه سخناني كه از حد سخنان عادي، برتر و والاتر بوده است و مردم، آن سخنان را در ميان خود، ضبط و نقل كرده اند و از خواندن و شنيدن آنها دگرگونه گشته و احساس غم و شادي يا لذت و اَلَم كرده اند». شاعران، با لطف طبع و احساسات دقيق، و نويسندگان چيره دست، با قدرت انديشه و نيروي تخيل و به كارگيري بديع زبان، جلوه و معناي خاصي به كلام بخشيده اند و با نفوذ در فكر و جان خواننده، آنان را در غم ها و شادي هاي خود شريك كرده اند و گاه با ارائه آثار ادبي متنوعي چون: شعر و ترانه، فيلم نامه، داستان، رمان و نمايش نامه، علاوه بر عاطفه و احساس، آگاهي ها و افكار و تجربيات خود را نيز منتقل كرده و جامعه را همدل و متحد ساخته و موجب پيشرفت هاي بزرگ مادي و معنوي شده اند؛ بدين طريق، گاه چنان تأثير ماندگاري به جا گذاشته اند كه موجب دگرگوني و تعالي اخلاق و فرهنگ نسل ها شده اند...

پژوهش‌ها/پژوهش‌های عمومی
کتاب