166
نویسنده
10
موضوع
276
منبع
شعر کهن پارسی یا شعر کلاسیک پارسی به صورت کنونی قدمتی بیش از ۱۱۰۰ سال دارد. این گونه شعر کاملاً موزون بوده و وزن آن برپایهٔ ساختاری است که عروض(وزن شعر فارسی) نام دارد. ساختار اوزان عروضی برپایه ی طول هجاهاست. هر مصراع به قالب‌هایی تقسیم می‌شود که هجاها باید در آن قالب‌ها قرار گیرند. شعرهای کلاسیک پارسی دارای ویژگی‌هایی هستند که با شعرهای نو متفاوت‌اند. به تعبیر دیگر شعر کلاسیک، گره‌خوردگی عاطفه و تخیل است که در زبانِ آهنگین شکل گرفته‌باشد. شعرِ شاعران بزرگی مانند فردوسی، مولوی، سعدی، حافظ، نظامی، صائب و ... در ردیف اشعار کلاسیک زبا فارسی قرار می گیرد. انواع شعر کهن پارسی: مثنوی قصیده غزل مسمط مستزاد ترجیع‌بند ترکیب‌بند قطعه چارپاره دو بیتی تک بیت چهار پاره نوخسروانی سبک‌های شعر کهن پارسی: سبک هندی سبک خراسانی سبک عراقی سبک بازگشت ادبی گونه‌ها و جریان‌ها در شعر کهن پارسی: حماسه تصوف و شعر عرفانی تغزل شعر معنایی یا شعر معناگرا ​در این بخش تلاشمان بر این بوده تا شعر کلاسیک و سنتیِ ادبیات فارسی در قالب ها و ساختارهای گوناگون و متنوع را، گردآوری و برای استفاده، در اختیار شما مخاطبین ارجمند قرار دهیم.  

عنواندیوان حکیم افضل‌الدین محمد مرقی کاشانی (بابا افضل)

مصححمصطفی فیضی, حسن عاطفی, عباس بهنیا, علی شریف

نویسندهافضل‌الدین محمد مرقی کاشانی

موضوعنظم/شعر کلاسیک/دیوان

مکان چاپکاشان

ناشراداره فرهنگ و هنر کاشان

تاریخ چاپ1351 هجری شمسی

زبانفارسی

نمایش موارد بیشتر